Home
Achtergronden
Uitslagen
Livescore
Kwalificate
Geschiedenis
Stadions
Spelers
Warming-up
Voetbalhumor
Voetbalgames
Wallpapers
Oranjebabes
Poll van de dag
WK pool
Links
advertenties:
|
|
 |
|
|
|
Bron: hln.be |
|
|
10. Zambiaanse selectie sterft in vliegtuigcrash: Niet dat Zambia anders de Wereldbeker veroverd zou hebben, maar in 1993 werd het Afrikaanse land wel erg zwaar getroffen door het noodlot. De hele selectie -op Kalusha na- kwam op die fatale 28ste april om het leven bij een vliegtuigcrash in Gabon. De toenmalige PSV-speler had het geluk dat hij nog wat formaliteiten te regelen had met zijn club. Het was jammer genoeg niet de eerste maal dat een WK beďnvloed zou worden door zo'n dramatisch ongeval. Op het WK in 1950 moest Italië het zonder acht belangrijke internationals stellen omdat het vliegtuig van Torino naar beneden gedonderd was. In 1958 kwamen zeven spelers van Manchester United om, waardoor Engeland op de Wereldbeker de duimen moest leggen voor de Sovjet-Unie.
9. Sjeik legt match stil: Koeweit was op het WK 1982 geen sportieve hoogvlieger, maar stond na de match tegen Frankrijk toch in het middelpunt van de belangstelling. Die 'eer' hadden de oliepompers te danken aan sjeik Fahid Al-Ahmad Al-Sabah, broer van de Emir van Koeweit en president van de nationale voetbalbond. Na het vierde doelpunt van de Fransen stapte deze vreemde vogel het veld op en wist hij de match enige tijd stil te leggen. Straffer nog: hij bewerkte de scheidsrechter zo dat die de geldige treffer van Alain Giresse afkeurde. Zijn spelers zouden zogezegd net voor het doelpunt een fluitje gehoord hebben en daardoor niet meer verder gevoetbald hebben. 'Les Bleus' geloofden hun oren niet, maar zouden uiteindelijk toch de 4-1 scoren. De overdonderde ref mocht nadien nooit meer internationale wedstrijden fluiten, de sjoemelende sjeik kwam er vanaf met een boete van 10.000 dollar.
8. Rode Duivels leveren glansprestatie: België verraste de voetbalwereld door op het WK 1986 in Mexico een halve finale uit de brand te slepen. Het sprookje begon al een jaar voordien, toen Georges Grün met een gouden kopbal de Nederlanders uitschakelde. Het WK zelf startte miserabel, met een 2-1 nederlaag tegen het gastland. Nadat ternauwernood een overwinning tegen Irak uit de brand geslepen werd, volstond een 2-2 gelijkspel tegen Paraguay om via het achterpoortje door te stoten naar de tweede ronde. Daar wachtte met de Sovjet-Unie een thriller van formaat. De Rode Duivels haalden het uiteindelijk in de verlengingen met 4-3 na goals van Scifo, Ceulemans, Demol en Claesen. Na dit spektakelstuk ging in de kwartfinale zowaar ook Spanje voor de bijl met penalty's. Invaller Leo Van der Elst trapte de beslissende voorbij Zubizareta, ons land stond op z'n kop. In de halve finale kneep ene Diego Maradona de dappere Duivels echter met twee doelpunten dood.
7. 2.000 doden tijdens de voetbaloorlog: Honduras en El Salvador leken in 1969 een oninteressante kwalificatiestrijd te leveren voor het WK in Mexico, maar in werkelijkheid werden de messen geslepen. Reden voor zo'n gespannen sfeer? De politiek uiteraard, en dan meerbepaald het grote aantal Salvadorianen die als vluchteling het dictatoriale Honduras binnengedrongen waren. Het voetbal groeide op die manier uit tot een ware prestigeslag, met fans die er voor de match alles aan deden om de spelers van de tegenpartij wakker te houden. Tot dode ratten toe, die via de ramen van het hotel naar binnen gegooid werden. Toen El Salvador de beslissende partij in de verlengingen met 3-2 beslechtte, barstte de oorlog pas echt los. In vier dagen tijd vielen er zeker 2.000 doden. Het zou elf jaar duren eer beide landen elkaar nadien nog eens bekampten op een voetbalveld.
6. De kruisiging van David Beckham: niet zozeer het opstootje tussen 'Becks' en Diego Simeone is een vermelding waard, wel de gevolgen die de uitsluiting zou hebben voor de Engelse ster. Fans hielden Beckham collectief verantwoordelijk voor de uitschakeling van hun land op het WK 1998 en de tabloids deden er natuurlijk nog een schepje bovenop. De playboy van Manchester United werd uitgeroepen tot staatsvijand nummer één, met als absolute climax een foto van hem die afgedrukt werd op een vogelpikbord. Toen de beledigingen zelfs op Euro 2000 bleven aanhouden, werd het 'meneer Posh Spice' allemaal even te veel: hij stak zijn middelvinger op richting supporters, het definitieve einde van zijn interlandcarričre leek nabij. Vreemd genoeg riepen de kranten net op dat moment op om de pesterijen te stoppen, waarna de storm stilaan ging liggen. Lang na de feiten maakte Simeone de pil nog extra bitter door te verklaren dat hij Beckham toen probeerde te 'naaien'.
5. Spuwincident Rijkaard-Völler: zet een beker met elkaars bloed op tafel en Nederlanders en (West-)Duitsers zullen die met plezier opdrinken. Nooit kwam dergelijke haat op een voetbalveld echter tastbaarder naar voren dan op het WK 1990. In de tweede ronde spuugde de anders zo minzame Frank Rijkaard tot twee maal toe in de nek van Rudy Völler. De ex-Barcelona-coach lanceerde een eerste portie speeksel nadat hij een fout op zijn kwelduivel begaan had. Geel werd zijn deel, maar ook Völler verdween in het scheidsrechterboekje wegens protest. Toen de Duitse goaltjesdief even later theatraal tegen de grond ging, zat het spel opnieuw op de wagen. De man in het zwart loste het probleem op door beide heerschappen met rood van het veld te sturen. Terwijl rumoerige Rudy met ongeloof het tafereel stond te aanschouwen, werd hij getrakteerd op een tweede fluim. Völler zou later de excuses van Rijkaard aanvaarden, spons over het 'lama-drama' dus.
4. Drie maal geel = rood: comedy capers in scheidsrechtersland op het WK 2006: hoewel Josip Simunic in de slotfase van de partij tegen Australië zijn tweede gele kaart gekregen had, mocht hij toch op het veld blijven staan. Toen de Kroaat na het laatste fluitsignaal echter ging mekkeren, moest hij met een derde (!) karton alsnog ophoepelen. Blunderref van dienst was Graham Poll, die met z'n dwaze actie uiteraard de hoon van alle voetbalfans over zich heen kreeg. Gelukkig voor hem had Australië aan een 2-2 gelijkspel genoeg om door te stoten en werden er geen verdere stappen ondernomen. Na alle commotie besliste de Engelse pineut het EK 2008 aan zich voorbij te laten gaan.
3. De dodelijke own goal: toen Andrés Escobar op het WK 1994 jammerlijk in eigen doel besloot, had hij nooit durven vermoeden dat die own goal hem het leven zou kosten. Enkele dagen later was het echter al zover: de ongelukkige Colombiaan werd in een buitenwijk van zijn geboortestad Medellin brutaal afgemaakt met twaalf kogels. Hoewel de exacte omstandigheden van de moord nooit opgehelderd werden, lijkt een afrekening van een goksyndicaat de meest waarschijnlijke hypothese. De dader kreeg 43 jaar cel, maar werd na elf jaar brommen in 2005 al vrijgelaten wegens goed gedrag.
2. Kopstoot Zidane: hét mediamoment van het voorbije WK. De poppen gingen aan het dansen toen verdediger Marco Materazzi aan de trui van de Franse patron ging hangen. "Als je wil, krijg je mijn shirt na de wedstrijd", reageerde 'Zizou' minachtend. "Ik heb liever je zus, de hoer", riposteerde Materazzi. Het gevolg van die spitsvondige uitspraak is inmiddels genoegzaam bekend. Vier jaar na de feiten weigert de 'chouchou' van onze zuiderburen nog steeds excuses aan te bieden aan zijn slachtoffer. "Ik sterf nog liever", klinkt het ferm. Materazzi zal het allemaal worst wezen: hij hield er een ferme duit van 'The Sun' aan over nadat die krant hem de woorden "terroristische hoerenzoon" in de mond gelegd had.
1. Hands Maradona: de 'hand van God' sloeg toe tijdens de kwartfinale van het WK 1986 in Mexico. Twintig jaar lang zou Diego Maradona beweren dat een 'Hogere Macht' die goal gescoord had, maar in 2006 gaf hij toch toe dat het om een ordinaire handsbal ging. Om zijn verraad goed te maken, had 'Pluisje' in diezelfde match tegen de Engelsen ook nog de goal van de eeuw in petto: een rush vanaf de middenlijn, waarbij vijf spelers én de doelman in de wind gezet werden. Vorig jaar was het de beurt aan Thierry Henry om even in de huid van 'God' te kruipen: de Franse spits controleerde tegen Ierland de bal met de hand, waarna Willam Gallas de beslissende goal van de kwalificatie maar voor het binnenduwen had.
|
Terug naar geschiedenis
© WK-Voetbal.org
|
|
